Kerstboom


De drukke dagen voor kerst. Het schijnt dat er van alles geregeld moet worden. Terwijl ik die drukte zo een van een afstandje bekijk vraagt Melinda of de boom al staat. Nee, die staat nog niet, moet ik toegeven. Waarmee ik dacht van het gesprek af te zijn maar niets is minder waar. We staan hier al een kwartier te blauwbekken voor de deur van de slager. En dat terwijl Melinda nog de laatste boodschappen moet halen, haar nagels nog gaat lakken en er een cadeau voor oom Frits ingepakt moet worden. Ik ken deze oom van haar niet maar hoop dat hij blij is met het boek over ochtend en avond meditatie.
‘Ga je nu een boom kopen? Dat is wel een beetje laat hoor, ik weet niet of ze er nog zijn’.
Ze heeft een kerstmuts op met lichtjes. Die doet ze niet aan. Want het is nog geen kerst.
‘Of heb je een kunstboom? Dan kan je die straks nog opzetten. Ik heb ook een kunstboom, maar die valt uit. Eigenlijk wil ik een nieuwe kopen maar daar heb ik geen tijd voor gehad.’
‘Valt uit?’ zeg ik verbaasd, ‘wat een ellende’.
‘Nou, zegt Melinda, ‘En die van jou? Valt die niet uit?’
‘Nee, doe van mij valt niet uit’, zeg ik.
‘Wat voor boom heb je? Want sommige bomen daar zie het meteen aan. Dat vind ik helemaal niet sfeervol. De meeste kunstbomen hebben wel een goede vorm maar als dat je dan ziet dat het geen echte naalden zijn vind ik slecht. Er zijn zelfs bomen in andere kleuren dan groen. Dat is helemaal belachelijk en voegt niets toe aan de kerstgedachte. Kan je bij jou boom zien dat het nep is?’
‘Nou’, zeg ik, ‘je moet wel heel kippig zijn om niet te zien dat het een bomige vorm is die uit een plaat MDF is gezaagd. Heb er gaten erin gefreesd, haakjes voor de ballen in geschroefd, lichtjes aan gepeuterd en hoppetee, fijne kerstdagen’.
‘Wat?’, zegt Melinda.